ตอนจบ

posted on 10 Oct 2005 14:51 by lewcpe in PoliticsAndSocial
ถ้าใครได้อ่านเรื่องสั้นในเว็บนี้ คงจะจำกันได้ว่าหลา่ยๆ เรื่องผมมักเขียนทิ้งไว้โดยเหมือนจะยังไม่จบ

พี่เฮ้าส์บอกว่าเมื่ออ่านหนังสือของวินทร์แล้วนึกถึงผม ผมเองก็ไม่ได้แปลกใจเท่าใหร่ เพราะงานเขียนของผมได้อิทธิพลมาจากหนังสือของวินทร์เยอะมาก โดยเฉพาะปั้นน้ำเป็นตัว ที่เป็นเหมือนการเปิดออปชั่นคอมเมนต์จากผู้กำกับในหนัง แต่เล่มนี้เป็นภาคหนังสือ

เรื่องที่ประทับใจมากเรื่องหนึ่งคือการเรียนรู้จากกลอนไฮกุของญี่ปุ่น ที่เป็นเพียงคำที่ดูไม่เกี่ยวข้องมาต่อๆ กัน แล้วให้คนอ่านสร้างเรื่องราวโดยแทรกความคิดของตัวเองลงไปในช่องว่างระหว่างคำ

ผมอ่านเรื่องนี้แล้ว หลายๆ ครั้งที่ผมกำลังเขียนเรื่องสั้น เมื่อกำลังตรวจซ้ำสอง เมื่อนึกถึงเรื่องนี้เมื่อใหร่ ผมมักจะลบคำบรรยายต่างๆ ทิ้งไป และปล่อยให้คนอ่านคิดต่อกันเอาเองแบบเดียว

กับคนไทยที่มักชินกันนิยายรักที่จบลงด้วยประโยคเช่น แล้วทั้งสองก็รักกันตลอดไป.... นั้นคงจะไม่ชินกับการจบแบบทิ้งๆ ไว้นัก ผมนึกถึงตอนอยากเขียนเรื่องสั้นแบบรักๆ เลยไปคว้าหนังสือของสำนักพิมพ์แจ่มใสมาครึ่งโหล อ่านไปจนหมด ทั้งหมดมันจบด้วยภาพที่ว่า.... แล้วทั้งสองก็รักกันตลอดไป

หลักจากได้แนวคิดจากหนังสือเหล่านั้น ผมกลับบอกกับตัวเองไว้อย่างหนึ่งว่า ผมจะไม่ปิดความคิดของคนอ่าน อย่างเรื่อง รอคอย... ที่จบลงด้วยเสียงที่ลอยมาเฉยๆ ที่ปล่อยให้คนอ่านคิดต่อเอาเอง และสร้างเรื่องต่อไปว่าเรื่องจะจบลงอย่างไร ทั้งหมดต้องให้ความคาดหวังของคนอ่านคิดเอาเอง และช่วยผมเขียนเรื่องมันต่อไป

ความคิดอย่างนี้ของผมเกิดจากความเชื่อของผมเอง ที่เชื่อว่าชีวิตไม่มีตอนจบ ทุกตอบจบของทุกเรื่องที่เราเจอ ก็แค่เป็นตอนเริ่มต้นของเรื่องใหม่ที่่จะเข้ามาในชีวิตของเรา และเราต้องสร้างเนื้่อเรื่องต่อในนิยายชีวิตของเราเอง

เพราะแม้แต่วันตายของเราในโลกนี้ ก็เป็นตอนเริ่มต้นของเรื่องราวตอนต่อไป
นั่นสินะ....ใครบางคนจึงเปรียบชีวิตเหมือนกับวงกลม....ที่ไม่ว่าจะหมุนอย่างไรมันก็จะขึ้นและลง...เพื่อนำไปสู่เรื่องต่อไป ไม่มีอะไรที่แท้จริง และไม่มีสิ่งที่แน่นอน คุณเคยอ่านนิทานภาพ ของโยฮันท์ สไตน์ เรื่องส่วนที่หายไปไหม....มันน่ารักดีนะ...เพราะทำให้เรียนรู้ว่า....สิ่งที่จะเติมเต็มชีวิตเราได้ดีที่สุดนั้นก็คือตัวเราเอง...

#4 By pichsumon (58.136.207.101) on 2005-12-25 18:54

แล้วแต่คนอ่านด้วยแหละครับ

ว่าเค้าจะชอบหรือไม่ชอบ

#3 By plynoi แว่วศรี on 2005-10-10 23:30

ชีวิตเรา มันก็คือ Neverending story แหละค่ะ








ว่าแต่ มันไม่มีตอนจบจริงๆเหรอคะ?
จักรวาล ยังมีขอบจักรวาลเลยนี่ ?

#2 By Na - th (นัท) on 2005-10-10 21:30

เราว่าก็ดีนะที่ให้คนอ่านคิดเอาเองบ้าง สื่อหลายๆอย่างจำกัดความคิดคนมากไป ทำให้มองอะไรได้แค่ด้านเดียว...

ของวินทร์ก็เคยอ่าน ไม่แน่ใจว่าเรื่องไหนบ้าง จำได้แต่สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน อ่านไปปวดหัวไป

#1 By มุก on 2005-10-10 18:06