เธอ

posted on 05 Dec 2005 22:05 by lewcpe in Personal
ฉันนั่งอยู่บนชิิงช้า กลางสวน มันเป็นที่ที่ฉันชอบมานั่งใช้ความคิดเสมอ เมื่อมีเรื่องกลุ้มใจตั้งแต่ฉันยังเด็ก ไม่ว่้าจะเป็นสมัยประถมเมื่อโดนแม่ตี หรือเรื่องสอบตกสมัยมัธยม

วันนี้ฉันกลับมานั่งที่นี่อีกครั้งด้วยน้ำตานองหน้า

สายตาอันพร่ามัวมองไปข้างหน้า แต่ภาพในหัวของฉันไม่ใช่ภาำพสวนแห่งนี้ แต่เป็นภาพของฉันกับเขา

เราเพิ่งทะเลาะกัน

มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เีราทะเลาะกัน แต่บางทีแล้วความสัมพันธ์ที่ดำเนินมา มันพิสูจน์ให้ฉันได้รู้ว่าความแตกต่างระหว่างเรายังมีอยู่เสมอ กับเรื่องเดิมๆ ที่เราต้องมานั่งคุยกันพร้อมๆ กับน้ำตาของฉัน

เวลาอาจจะกำลังบอกฉันว่าเรื่องของเขากับฉันนั้นเป็นไปไม่ได้

เขาสุภาพกับฉันเสมอ แ่้ม้เราจะทะเลาะกัน ทำไมเขาต้องสุภาพขนาดนี้ด้วย มันทำให้ฉันรู้สึกผิด ฉันอยากให้เขาโกรธ โต้ตอบอารมณ์ที่ฉุนเฉียวของฉันบ้าง แต่ฉันก็ได้ยินเสียงเบาๆ เพียงคำว่าขอโทษ

มันไม่ใช่ความผิดเขา ฉันรู้ดีว่ามันเป็นแค่ความแตกต่างระหว่างเรา แต่กับเขาแล้วดูเหมือนทุกอย่างที่ทำให้ฉันไม่สบายใจ เขาจะเป็นคนเข้าไปรับไว้เสมอ

ฉันนึกถึงวันเวลาที่ผ่านมา ภาพอดีตทั้งทุกข์และสุขวิ่งเข้ามาไม่ขาดสาย เรื่องราวระหว่างเรามันมากมายเพียงนี้เชียวหรือ

ฉันคงไม่ทันรู้ตัวถ้าไม่เกิดเรื่องวันนี้

ภาพกลับมาที่สวน และชิงช้าที่ฉันนั่งอยู่อีกครั้งสวนนี้ให้คำตอบกับฉันเสมอตั้งแต่ฉันยังเด็ก

วันนี้ฉันได้คำตอบจากมันอีกครั้ง

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา





"ขอคุยด้วยหน่อยสิ"
ดีค่ะ

#10 By อุ้ม (61.19.157.10 /192.168.1.49) on 2006-02-20 15:26

การตัดสินใจ ในความครุ่นคิด....บางครั้งมันอาจไม่ดีพอสำหรับเขา....บางครั้งมันอาจไม่เพียงพอสำหรับเธอ...บางทีมันอาจไม่ดีเลยสำหรับเรา....แต่เมื่อมีเรา...อยู่ในความรักของหัวใจอย่างแท้จริงแล้วล่ะก็...การตัดสินใจอะไรสักอย่าง การครุ่นคิดอะไรสักอย่าง การไตร่ตรองอะไรสักอย่าง มันต้องใช้หัวใจทั้งสองฝ่ายมาครุ่นคิด ใคร่ครวญ ไม่ใช่ เขา หรือ เธอ.....บางทีการแกว่งชิงช้าให้สูงกว่าที่เคย อาจทำให้สายตามองเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยเห็นก็ได้....มันอยู่ที่มุมมอง....

#9 By pichsumon (203.209.117.26) on 2005-12-25 09:56

ถ้าวันหนึ่งการกระทำสิ่งที่ดี ถูกมองเป็นการประชดเย้ยหยันทั้งหมด แล้วจะมีสักกี่คนที่กล้าทำดี (มองในแง่ดีกับคนอื่นก่อน เพราะบางทีเราก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขาหรอก)

ปล.คนเรามักไม่รู้จักความ "พอดี"

#8 By X3R0-Drive on 2005-12-07 00:54

จะมีต่อมั้ยคะ

#7 By มุก on 2005-12-06 16:12

เปลี่ยนมาเขียนนิยายรักเป็นแนวหลักแล้วเหรอครับ

#6 By ABZee on 2005-12-06 14:29

สถานที่เก่าที่เราเคยมีประสบการณ์กับมัน จะผูกพันกะเราไปตลอด

อยากรู้ตอนต่อไปจังจะเป็นยังไงน้า
ความรักเป็นการเห็นแก่ตัวรูปแบบหนึ่ง

#3 By v74 (58.136.67.157) on 2005-12-06 07:57

บางทีการทะเลาะกันก็เป็นหนทางสู่ความเข้าใจ

คุยกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น ช่วยให้ช่องว่างของความห่างนั้นแคบลง

#2 By i-Palm on 2005-12-05 22:31

คิดถึงชิงช้าโยกเยกในสวนแถวบ้านเก่าจัง


อยากกลับไปนั่งที่นั่นอีก
เพราะตอนนี้ อยากลองไปนั่งแล้วทบทวนหาทางแก้ปัญหาดู

#1 By Na - th (นัท) on 2005-12-05 22:22