ลองมานั่งนึกๆ ดูเล่นกันว่าอะไรที่เป็นนิสัยของผู้ชายโดยทั้วไปแล้วสร้างปัญหากันได้บ้าง

  1. บ้างาน ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดูเหมือนว่าอาการบ้างานจะเป็นโรคที่กรรมพันธุํของผู้ชาย อาการเลิกงานแล้วไม่ยอมกลับบ้าน หอบงานกลับมาทำที่บ้าน ฯลฯ
  2. ไม่พูด เคยอ่านเจอใน Men are from Mars. Womens are from Venus. ว่าผู้ชายเวลามีปัญหาสิ่งแรกๆ ที่ทำคือเลือกที่จะเงียบปัญหาจะบังเกิดเมื่อฝ่ายตรงข้ามไม่รู้ว่ามีปัญหา (ก็ไม่ได้บอกนี่หว่า...) หรือไม่ฝ่ายหญิงก็โกรธไปเลยที่ไม่ยอมพูด...
  3. คิดว่ารู้แล้ว เรือ่งน่าแปลกอีกอย่างคือเวลาผู้ชายบอกอะไรอย่างหนึ่ง มักจะคิดว่ามันหมายถึงอย่างอื่นๆ ด้วย เช่นว่าถ้าผู้ชายไปบอกชอบสาวสักคน มันอาจจะหมายถึงการบอกว่าเธอ สวย+เป็นคนดี+ฯลฯ เข้าไปในตัวโดยไม่ต้องพูดซ้ำ
  4. ท่ามาก (Aka. ขี้เก๊ก) เหมือนสาวๆ ที่มีวันอยากสวยบ้าง ผู้ชายน่ะก็อยากหล่อเหมือนกันล่ะ แต่บางทีมันทำตลอดเวลาไปหน่อยเหมือนกัน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก เพราะผู้ชายนั้นมีกำแพงในการเข้าสนิทกันมากกว่าผู้หญิงมาก เราอาจจะเห็นผู้หญิงที่เพิ่งเจอหน้ากันเม้าน์แตกกันได้ในห้านาทีต่อมา แต่กับผู้ชายแล้วอาจจะต้องใช้เวลาหลายๆ เดือน เรื่องอย่างนี้หลายครั้งทีเดียวก็ไม่ใช่การเสแสร้ง แต่เป็นธรรมชาติของเขาอย่างนั้นอยู่แล้ว
  5. จับจด โดยพื้นฐานแล้วผู้ชายมักขับรถได้ดีกว่าผู้หญิง เพราะสามารถแยกการทำงานออกเป็นส่วนๆ ได้ดีไม่ว่าจะมองข้าง เปลี่ยนเกียร์ ถือพวงมาลัย (ระหว่างนี้ก็คุยโทรศัพท์ไปด้วย...) แต่พอต้องทำอะไรที่อยู่กับที่ทำอย่างเดียวนานๆ แล้วเริ่มจะเป็นเรื่องทันที ดังนั้นถ้าคุณชวนหนุ่มๆ ไปทำงานฝีมือเช่นทำกับข้าว วาดรูป ฯลฯ ก็อย่าแปลกใจไปที่เดี๋ยวหนุ่มๆ ก็จะเดินไปเดินมา แอบเอาอย่างอื่นมาทำ ฯลฯ
  6. บ้างานอดิเรก นึกเอาเถอะสักสองสามอย่าง นับแต่ดนตรีที่เคยใช้จีบสาวเจ้าตอนรู้จักกันใหม่ๆ หรือคอมพิวเตอร์ที่เก่งหนักหนา ช่วยสาวมาได้หลายต่อหลายงาน ลามไปถึงกล้องถ่ายรูปที่สมัยจีบกันใหม่ๆ แอบภูมิใจว่าเขาถ่ายรูปเราสวยอย่างนั้นอย่างนี้ พอถึงเวลาเข้าจริงๆ สาวๆ หลายคนคงเริ่มๆ ระแวงว่างานอดิเรกที่เคยช่วยให้เราไปกรี๊ดเขาในตอนนั้น เริ่มจะมาเบียดเวลาไปมากขึ้นเรื่อยๆ เบียดเวลาไม่พอ เบียดเงินอีกต่างหาก เดินเที่ยวกันอยู่ดีๆ หนุ่มกลับเดินไปคลานหาดอกไม้ใบหญ้าเพื่อถ่ายรูป ใช้เวลาวันละสี่ชั่วโมงซ้อมดนตรี หรือไม่ก็กินนอนกับคอมพิวเตอร์
  7. ซกมก ไม่ว่าผู้ชายที่คุณเห็นจะดูดีแค่ไหน แทบร้อยทั้งร้อย ห้องจะรกอย่างไม่น่าเชื่อ หรืออย่างดีที่สุดโต๊ะทำงานสภาพคล้ายกองขยะ (แต่ห้องยังพอดูได้) ถ้าคุณหวังจะเจอผู้ชายที่เนี๊ยบตลอด 24 ชั่วโมง คุณน่าจะเตรียมทำใจไว้ด้วยว่าคุณอาจจะเจอ "ไม่ใช่ผู้ชาย" เอาก็เป็นได้

คิดไม่ออกล่ะ แต่ที่อยากจะบอกคือเอาเข้าจริงๆ แล้ว ไม่ว่าใครก็ล้วนมีข้อเสียด้วยกันทั้งนั้น ถ้าคุณเห็นด้วยกับข้อความข้างต้นว่าเป็นข้อเสียของผู้ชาย ก็ตระหนักถึงเวลาที่คุณงอแง แต่งหน้านาน เดินซื้อของโดยลืมสนใจเขา เม้าน์กับเพื่อนเพลิน ฯลฯ

ไม่มีใครสมบูรณ์จริงๆ ในโลกนี้ แต่ถ้าเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับข้อบกพร่องของอีกฝ่ายและช่วยเขาแก้ไขเมื่อมีโอกาส พร้อมๆ กับพยายามแก้ไขข้อบกพร่องของตัวเองไปเรื่อยๆ

มันคงไม่ยากเกินไปที่คุณกับเขาจะรักกันขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน.... 

victory

posted on 14 Nov 2007 21:18 by lewcpe in Personal

 

ที่มาภาพ MarkRegs 

ข้อเท็จจริงอย่างหนึ่งของการแข่งขัน คือเมื่อมีผู้ชนะ ก็มีบางคนต้องเป็นผู้แพ้

บนเส้นเริ่มต้นของการแข่งขัน เราเฝ้าถามตัวเองว่าเราจะไปถึงชัยชนะได้หรือไม่ ช่วงเวลาหนึ่งเราคิดว่าเราช่างอ่อนแอที่ถามตัวเองเช่นนั้น เรามองรอบตัวดูคนอื่นๆ ช่างมุ่งมั่นและจดจ่อ

    ว่ากันว่าในการแข่งขันแทบทุกรายการ คนที่แบกรับความกดดันที่สุดในการแข่งขันนั้นมักไม่ใช่ใคร นอกจากบรรดาตัวเก๋งหมายเลขหนึ่ง แชมป์เก่า และตัวเต็งทั้งหลาย ที่ต้องแบกรับความคาดหวังจากคนรอบข้าง และยิ่งกว่านั้นคือความคาดหวังจากตนเอง

การแข่งขันเริ่มขึ้น เราเริ่มเดินออกไป เรามองไปข้างหน้า มีคนมากมายนำหน้าเราไป....

    หากเราหันหลังกลับไปมองสักอึดใจ เราจะพบว่าคนจำนวนมากอยู่ด้านหลังเรา คนอีกไม่น้อยเลยที่ไม่ได้เริ่มออกเดินทางเพราะเขาแพ้ความกลัวความพ่ายแพ้นั้นเอง

เราล้มลง และการแข่งขันก็จบลงโดยที่ไม่มีเราอยู่หลังเส้นชัย

    แต่เราก็ไม่ได้อยู่หลังจุดเริ่มต้น หากเราเปลี่ยนมุมมองของเราใหม่ ทุกย่างก้าวที่เราเดินไป มันคือชัยชนะไปอีกขั้น เราอาจจะล้มลง แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังได้รับชัยชนะมาแล้วมากมาย โดยเฉพาะการชนะความไม่มั่นใจในตัวของเราเอง

เราสัญญาว่าการแข่งขันครั้งต่อไปเราจะกลับมา..... 

forward

posted on 14 Nov 2007 09:43 by lewcpe
A pathway image

ที่มาภาพ: Jeffrey Beall

ขณะที่โลกของเราเดินไปข้างหน้าอย่างไม่มีทางหวนกลับ แม้เราจะยินดีกับการเติบโตของเราที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น เราอาจจะยินดีกับสังคมรอบข้างที่มีการพัฒนาขึ้น แต่ก็คงมีบางเวลาที่เราอยากให้อะไร มันเหมือนเดิมในเวลาที่เราเคยอยู่

โลกยังเดินหน้าต่อไป และชีวิตเราก็เดินหน้าต่อไป ข้างหน้าอาจจะมีเรื่องราวที่น่ากลัว ความเปลี่ยนแปลงกำลังรอคอยเราอยู่ เมื่อเราตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงที่เข้ามา แทบทุกครั้งเราพบว่าที่ๆ เราเคยยืนอยู่นั้นก็ไม่ได้เลวร้ายเหมือนที่เราเคยบ่นว่าแต่อย่างใด

เราเริ่มลังเลว่าเราจะเดินไปข้างหน้าได้ดีไหม เราจะพลาดอะไรไปหรือไม่ เราจะมีโอกาสกลับมาที่เดิมหากเราต้องการรึเปล่า ความกลัว ความไม่มั่นใจครอบงำเราตลอดเวลานั้น

ที่มาภาพ PhotoNerd

ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเสมอ และเรื่องหนึ่งที่เรามักจะลืมตระหนัก คือ ความเปลี่ยนแปลงนั้นไม่ได้เกิดกับเราคนเดียว หากแต่ทุกคนรอบตัวเราล้วนต้องพบความเปลี่ยนแปลงที่เราคงบอกไม่ได้ว่าน้อยไปกว่าเรา

ในความกลัว ถ้าเราได้มองไปรอบข้าง เราจะพบว่าคนจำนวนมากกำลังเดินไปกับเรา พวกเขาอาจจะไม่ได้เดินร่วมทางไปกับเรา แต่แน่นอนทุกคนกำลังเดินไปสักทางที่พวกเขาเลือก บางคนอาจจะเดินผ่านมาพบเราบนเส้นทางบางช่วง บางคนอาจจะเลือกเดินต่อไปทางเดียวกับเรา บางคนอาจจะแยกจากไปในเวลาไม่นาน

แต่ถ้าเรามองเห็นว่าคนจำนวนมหาศาลก็เดินหน้าไปเช่นเดียวกับเรา

การเดินทางนี้ก็ไม่ได้น่ากลัวเท่าที่เราคิด...